Serdecznie witam wszystkich! Strona ta przeznaczona jest tylko dla ludzi odważnych, śmiało stojących w obliczu NIEZNANEGO, nie bojących się NIEPOJĘTEGO, wolnych od ludzkich wyobraźni i mniemań na temat duchowści i Boga oraz celu naszego istnienia. Strona ta nie jest przeznaczona dla zniewolonych tradycją ludzką oraz tych co nie poszukują uczciwie PRAWDY. Tutaj są umieszczone informacje od bezcielesnych, wielowymiarowych ISTOT ŚWIATŁA na temat nadchodzących REWOLUCYJNYCH zmian ŚWIADOMOŚCI ludzkości pomagających w osiągnięciu celu naszego obecnego przeznaczenia, DOSKONAŁOŚCI. Osiągnięcie statusu istoty SUWERENNO-INTEGRALNEJ.

Posts tagged ‘wikipedia’

NIRWANA vs. WOLNOŚC DUCHA

NIRWANA wikipedia –  (dosłownie zgaśnięcie, zdmuchnięcie)
W buddyzmie nirwana to nieuwarunkowany stan wyzwolenia od cyklu narodzin i śmierci. Osoba, która osiągnęła stan nirwany ma być wyzwolona od cierpienia i przyczyn cierpienia, ponieważ usunęła niewiedzę, która jest źródłem cierpienia tak, że nie powstają splamienia i odpowiadająca im karma, a po jej śmierci nie dochodzi do kolejnego wcielenia.

W ostatnich dniach mój duchowy przewodnik skupił moją uwagę na nirwanie oraz wolności w Duchu.
Ogólnie jestem niechętny do komentowania różnych wierzeń i poglądów, ale ten stan nirwany mógłby mi się przydarzyć, gdyby nie ostrzeżenie od istot światła: „uważaj, bo osiągniesz poziom nirwany”. Zastanawiałem się, czy to był żart, czy raczej ostrzeżenie. Jeśli ostrzeżenie to dlaczego?

Wyjaśniono mi, że prawda jest rozsiana wszędzie i jej ziarna są w każdej religii. Zmienione, błędnie zinterpretowane, zniekształcone. Dla laika-ignoranta nie ma różnicy, ale szczery poszukiwacz prawdy jest w stanie wychwycić piękną ubłoconą perłę.
Wyjaśniono mi, że Budda był całkiem inny, niż jest buddyzm. Budda szczerze szukał Boga i był wielkim odkrywcą Boga, ale bardzo szybko stał się duchowym sierotą, ponieważ stracił wizję swojego duchowego Boga Ojca. Szybko jego okręt zbawienia, dzięki złym mapom nawigacyjnym, osiadł na mieliźnie duchowej stagnacji. Bezbożność to stan umysłu i ducha  bez Boga. Budda nauczał o prawdach Boga bez Boga. Budda poznał Boga w Duchu, ale nie poznał Go umysłem. Taki stan nierównowagi gwarantuje niepowodzenie i porażkę, jaka spotkała kolejne pokolenia wyznawców wolności osobistej, zwanej nirwana. Tak blisko „portu zbawienie”, tuż na wyciągnięcie ręki, a jednak osiedli na mieliźnie. Nirwana – wolność od wszystkich wpływów, niepodatność, niezależność, swoboda od obowiązków. Tak naprawdę to jest znieczulica. Wszystko przyjmujmy ze spokojem, bez emocji i uczuć. Nic nie może nami rządzić i nic na nas wpływać. Im mniej jesteś podatny na warunki życia, tym większy poziom nirwany. Tam nie ma miejsca na miłość do bliźniego i miłosierdzie, niech się dzieje z bliźnim co chce, ważne bym ja się uwolnił od złych emocji i wpływów.  Jest to wolność od Ducha, a nie wolność w Duchu.

Duch jako przewodnik uwalnia od nieświadomości, z której pochodzi zło. Uwalnia od wszelkich wpływów ciemnych myśli, emocji i uczuć, ale za to obdarza boskimi emocjami, uczuciami oraz troską i miłością do bliźniego. Duch pobudza do działania, do walki duchowej. Do zmagania się z przeciwnościami losu, a nie do stawania się obojętnym na te przeciwności. Duch w ten sposób czyni rozwój człowieka progresywnym, a filozofia nirwany nie radzi sobie z tą walką i radzi ignorować to, co jest odczytywanie jako wróg. Jej filozofia mówi, że wtedy będę wolny, kiedy nic nie będzie miało NA MNIE wpływu. Nirwana twierdzi, że wtedy uwolnię się do wyższych celów. Poznałem, pod wpływem nauk Ducha Prawdy, że wolą Boga jest to, byśmy poznali czym jest synostwo boskie, które powoduje, że każdy, kto jest świadomy tego synostwa, świadomie wpływa na wszelkie siły. Wg filozofii Ducha Boga wtedy osiągnę zwycięstwo i  stan „nirwany”, kiedy stanę się silniejszy niż to, co chce na mnie wpłynąć i to ja będę miał wpływ na wszystko, i będę regulował. Wtedy dopiero stanę się w ten sposób wolny od wpływów niewiedzy, z której wypływa tzw. zło. Filozofia nirwany i filozofia Ducha są sobie przeciwne i to bardzo. Filozofia Ducha przewyższa doskonałością i siłą filozofię nirwany, ponieważ daje prawdziwą wolność, panowanie nad emocjami, myślami, uczuciami i uczy świadomie regulować koleje życia.
Porównuję obie te filozofie, ponieważ wielu tzw. chrześcijan nieświadomie osiąga symptomy stanu nirwany. Nie radzą sobie ze swoimi uczuciami i emocjami wobec bliźnich, więc starają się usunąć wszelkie przejawy emocji, uczuć i myśli, co do swoich znajomych lub innych ludzi, żeby chronić siebie, dla swojego tzw. świętego spokoju. Tutaj nie chodzi o innych ludzi liczę się JA, MÓJ stan ducha. Ostatnio w rozmowie ze znajomymi zorientowałem się, że celowo nic nie mówią ani nie robią pod adresem pewnych ludzi, bo tamci mogą źle zareagować na ich uwagi, a w odpowiedzi u nich powstaną złe uczucia, emocje i myśli w stosunku do tych ludzi, więc najlepiej nic nie robić, bo po co mamy ich potem nie lubić, a tak teraz są nam obojętni i ten stan nas satysfakcjonuje. Niby w ten sposób wyzwalają się od złych emocji, ale raczej jest to tchórzostwo,  jest to niebezpieczny egoistyczny stan. Duch uczy troski o bliźniego. Okazywania bezinteresownie miłości i życzliwości każdemu człowiekowi, bez względu na rasę czy poglądy.

Nirwana to ucieczka przed większymi siłami. Duch prowadzi do śmiałej, odważnej konfrontacji, panowania nad tymi siłami i wtedy człowiek, osiągając poziomy wymagane przez Ducha, prawdziwie staje się wolny.
Dlatego ten, co nie jest prowadzony przez Ducha, jest na mieliźnie tuż obok „portu zbawienie”.
Po co robić coś, co jest bez sensu i nie daje życia, a prowadzi wprost do złudnego i fałszywego odpoczynku.
Prawdziwą władzę, wolność, odpoczynek daje posłany nam na pomoc Duch Prawdy, który ma za zadanie wprowadzić nas we wszelką prawdę. Cząstka tego Ducha Boga jest w każdym z nas i chodzi tylko o rozpoznanie w sobie tej cząstki, i wtedy rozpocznie się wielka przygoda wznoszenia się do bram raju, pełnej Boskiej świadomości, która niczemu nie podlega, a sama na wszystko ma wpływ.
Mam nadzieję, że dostrzegliście istotną życiową różnicę pomiędzy nirwaną a wolnością Ducha, która gwarantuje prawdziwe panowanie nad pełnią.

Reklamy

SAVANT

Wikipedia   fr. SAVANT – UCZONY – rzadko spotykany stan, gdy osoba upośledzona umysłowo jest wybitnie uzdolniona (geniusz), co jest zazwyczaj połączone z doskonałą pamięcią.
Czytając Biblię i samemu doświadczając świata ponadmaterialnego, który jest nam najbliżej objawionym przeznaczeniem, spotkałem informację pewnych istot na temat innych istot, jakie działają w systemach ponadmaterialnych, duchowych. Nie pamiętam ich nazwy, ale mój przewodnik opowiedział mi o nich, że mają wyjątkowy zmysł. Patrzą i bez liczenia potrafią powiedzieć ile mam włosów na głowie.

Ew. Mateusza 10:30, Biblia Warszawska
Nawet wasze włosy na głowie wszystkie są policzone.
Ew. Łukasza 12:7, Biblia Warszawska
Nawet wszystkie włosy na głowie waszej są policzone. Nie bójcie się! Więcej znaczycie niż wiele wróbli.

Widziałem na Ziemi, współcześnie żyjących, różnych savantów o różnym poziomie przejawiania się w nich, powiedzmy, zmysłu wiedzy.
Jedni, genialni umysłowo, cierpieli na zaburzenia ciała, objawiające się w niekontrolowanych ruchach lub mimikach twarzy. Widziałem także savantów świadomych swych unikatowych zdolności. Świadomych do tego stopnia, że potrafią mieć dystans do siebie i nabijają się z siebie. Obserwując ich zrozumiałem, że ich pogoda umysłu wynika ze świadomości swej odmienności oraz stanu opanowania i kontrolowania swego geniuszu. Nauka o nich mówi – geniusz – oni o sobie mówią z żartem – odmieniec, uszkodzony itp.
Obserwując ich zrozumiałem, że ci nieświadomi mocy i potęgi swego odmiennego sposobu myślenia, nie umiejący poradzić sobie ze swoim umysłem, odizolowują się, są aspołeczni. Jest to skutek nierównomiernego rozwoju emocjonalnego, intelektualnego i duchowego, czyli nie ma jedności na TRONIE WŁADZY. Jest w nich rozdział, podział pomiędzy podświadomością, świadomością i nadświadomością. Są jakby niezupełni, niezsynchronizowani, jakby chorzy.
To, co ciągle głoszę, to równowaga rozwoju z pomocą i wsparciem Ducha Boga. Jest doskonała droga życia, gwarantująca prawidłowy, owocny rozwój. Tą drogą jest Jezus Chrystus, ale nie ten, którego wyznaje religia umysłu, ale Ten, o którym mówi religia Ducha.

Bez pomocy świata duchowego ci ludzie, świadomi swojej odmienności lub nieświadomi, cierpią, bo nie umieją poradzić sobie ze swoim umysłem. Dla nauki są ciekawym zjawiskiem, dla społeczeństwa – odszczepieńcami i odmieńcami.
Mają w sobie symptomy duchowości, ale nie potrafią ich rozwinąć, ponieważ nie mają osobistych przewodników przeznaczenia, bo nie umieją zestroić się z nimi.
Istoty z wymiarów ponadmaterialnych lub tych materialno-duchowych szanują, z wielką czcią, prawo każdej jednostki do życia, wg woli takiej jednostki, i nie ingerują w żaden sposób, poza ochroną życia. Nie ingerują dopóki taka jednostka nie zapragnie pomocy lub wybawienia niebios.

Sam to przeżyłem kilka lat temu, co zostało opisane w mojej książce JA ZWYCIĘŻYŁEM ŚWIAT .  Skorzystałem z oświecenia istot duchowych i w konsekwencji dzisiaj jestem świadomym uczestnikiem życia. ŚWIADOMIE dbam o swój równomierny wszechstronny rozwój. Sam dla siebie jestem zagadką. Sam siebie obserwuję. Uczę się na sobie samym. Świadomie rozwijam i udoskonalam swoją osobowość. Posiadam świadomość synostwa boskiego i korzystam z wolności i przywilejów, jakie ma syn Boga. Nie osiągnąłem szczytów, ale spokojnie rozwijam się, obserwując jednocześnie świat i wszelkie jego przejawy. Widzę lęk i przerażenie narodów, pogoń za czymś, co niebiosa nazywają marnością i mozołem. Widzę wszelką dezorientację i wszelkie podświadome próby kontaktu z rzeczywistościami świata Ducha. Źle odczytywane sygnały Ducha są transformowane we wszelkie zboczenia i fanatyczne poglądy.

Obserwuję siebie, swoje reakcje, swoje osobiste doświadczenia z istotami niebios (świat ponadmaterialny, nasze dalsze przeznaczenie) i doświadczam, poznaję ciało, w jakim mi przyszło żyć. U savantów prawa półkula mózgu jest bardziej aktywna niż u tzw. normalnych ludzi, którzy głównie posługują się lewą półkulą mózgu.
Jestem świadomy istnienia tych półkul, ich możliwości i mocy.
Sam świadomie korzystam z prawej półkuli w specyficzny, korzystny dla mnie sposób.
W Biblii mamy ten sposób opisany w języku niestety archaicznym, niezrozumiałym, wywołującym wiele mylnych teorii, a nawet z tego powodu powstały pustelnie i klasztory. A w tej wskazówce jest opisany pewien proces, doprowadzający do świadomego kontaktu z Bogiem. Niestety nie jest on osiągany od razu, należy go rozwijać i uważnie słuchać fal Ducha.
Drugi werset mówi o duchowym oku, mylnie odczytywany jest jako o oku fizycznym. Czytajcie uważnie, bo to są cenne wskazówki, dane nam przez samego mistrza i nauczyciela światów.

Ew. Łukasza 11:34, Biblia Warszawska
Świecą ciała jest oko twoje. Jeśli oko twoje jest zdrowe, i całe ciało twoje jest jasne. A jeśli jest chore, i ciało twoje jest ciemne.
Ew. Mateusza 6:23, Biblia Warszawska
A jeśliby oko twoje było chore, całe ciało twoje będzie ciemne. Jeśli tedy światło, które jest w tobie, jest ciemnością, sama ciemność jakaż będzie!
Ew. Mateusza 6:22, Biblia Warszawska
Światłem ciała jest oko. Jeśli tedy oko twoje jest zdrowe, całe ciało twoje jasne będzie.

Mowa tu jest o oku duchowym, przez które mamy kontakt ze światem Ducha, jeśli ono nie działa jak należy, nie widzimy świata Ducha, jesteśmy ślepi i nic nie widzimy. A w koło nas życie aż tętni.
Zdrowe oko jest gwarancją wszechstronnego i duchowego rozwoju.

Tak jak mówiłem, sam badam siebie i sam przeprowadzam na sobie doświadczenia.
Teraz mój krótki raport.
Wyznaczam sobie odpowiedni czas, siadam w pomieszczeniu bardzo cichym, z dala od ludzi (celowo, bo zrozumiałem, że mózgi wytwarzają fale zakłócające. Zrozumiałem tą regułę, będąc w tłumie ludzi, zacząłem tracić kontakt z rzeczywistościami duchowymi, jakby ktoś zagłuszał eter. Kiedy jestem sam, kontakt jest szybki i trwały o dużym natężeniu.). Dlatego Jezus mówił:

Ew. Mateusza 6:6, Biblia Warszawska
Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do komory swojej, a zamknąwszy drzwi za sobą, módl się do Ojca swego, który jest w ukryciu, Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odpłaci tobie.

Siadam w pomieszczeniu o murach nieprzepuszczających głosu z zewnątrz, minimum kilka metrów od innych ludzi tak, bym ich nie słyszał. Siadam na krześle i przyjmuję odpowiednią pozycję, którą na drodze obserwacji i doświadczeń wybrałem i uznałem za najbardziej odpowiednią dla mnie i gwarantującą szybki i stabilny kontakt. Domyślam się, że ta pozycja w jakiś sposób uaktywnia pracę mojego mózgu. Kilka lat temu dostałem tą instrukcję poprzez osobiste objawienie. Nie pokazała mi tego żadna ziemska istota. Na początku nie rozumiałem tej nauki i nawet będąc jeszcze fanatykiem religijnym myślałem, że jestem zwodzony, ale ciekawość i otwarcie na przejawy Ducha zadziałały i wydały owoc. Odrzuciłem uprzedzenia i rozpocząłem swoją drogę medytacji.

Do tej pory znałem tylko ze słyszenia medytację wschodu, mantry itp. Duch mnie pouczył, poinstruował o innym rodzaju medytacji. Cisza i zero mówienia, wyciszanie umysłu, nie pozwalające na utratę świadomości. Po jakimś czasie poleciłem ten rodzaj innym znajomym i niektórzy już na miejscu, od razu, mieli doświadczenia fizycznych objawów kontaktu z rzeczywistościami duchowymi.

Wracając do początku, siadam w odpowiedni dla mnie sposób i do dzisiaj mam tylko 3 pozycje, w jakich dochodzi do kontaktu, wszelkie inne pozycje zawodzą. Domyślam się, że w tych pozycjach dochodzi do lepszego ukrwienia mózgu. Wyciszam umysł poprzez pozwolenie mu na przemyślenie wszystkiego, co chce. Trwało to na początku godzinę, półtorej, a potem nagle robiła się cisza. Po prostu przerzucałem przez siebie setki myśli i nie stawiałem im oporu. Po godzinie-półtorej robiła się cisza i pojawiały się nagłe wizje, nagle, jak strojący się telewizor, pojawiały się obrazy, jakieś głosy, jakby ludzie, istoty. Z dnia na dzień poświęcałem temu rodzajowi modlitwy coraz więcej czasu. Ten rodzaj modlitwy zajmował już godziny. Czasami dziennie po 4-6 godzin i dochodziłem do coraz lepszej wprawy. Czas na przerzucenie myśli, czyli wyciszenie się, zaczął mi zajmować 10-20 min. Obecnie 5-10 min., a czasami od razu.

Na początku, po pewnym czasie, odczuwałem fizycznie, że przybliża się do mnie Bóg. Czasami odczuwałem, że jakieś istoty duchowe są w koło mnie. Potem, z czasem obrazy stawały się coraz bardziej stabilne i coraz wyraźniej słyszałem pełne zdania, a z czasem doszło do rozwinięcia świadomej komunikacji. Jak niemowlak uczący się panowania nad ciałem, tak ja uczyłem się nowej funkcji, nowej aplikacji życia. Jednocześnie obserwowałem wszelkie procesy, jakie we mnie zachodziły. Nie rozumiałem dlaczego te istoty nie chcą ze mną czasami rozmawiać, kiedy tak fajnie mi szła rozmowa, oni czasami mówili, że wystarczy już, wracaj na górę do rodziny. Ja chciałem dalej trwać w kontakcie z nimi, to wtedy oni kończyli rozmowę i nagle pojawiały się u mnie nagłe drgawki nóg, a to szybko wyłączało mnie z kontaktu z nimi. Zrozumiałem, że oni jakoś potrafią sterować moim układem nerwowym, a te reakcje wyłączają prawą półkulę mózgu. Rozmawiałem na ten temat ze znajomymi i nie rozumiałem jak to działa. Z czasem, na podstawie wnikliwych obserwacji, zorientowałem się co się dzieje.

Poprzez te świadome kontakty, uzyskałem wiele pożytecznych informacji oraz wiele się nauczyłem o świecie Ducha. Zorientowałem się, że mamy w sobie cząstkę Ducha Boga, takiego dostrajacza umysłu, który dostraja i harmonizuje umysł człowieka z rzeczywistościami duchowymi. Zorientowałem się, że podstawą do takiego kontaktu jest mózg. W trakcie moich kontaktów poznałem wiele nauk niebios, nie objawionych nam, bo mogłyby wywołać w nas zgorszenie. Zresztą nauki Jezusa wywoływały zgorszenie i będą wywoływać. Dla szczerze szukających prawdy, nie ma to znaczenia ani nie szokuje ich prawo Ducha.

Ponad rok temu pierwszy raz usłyszałem od istot duchowych, że w obliczu wieczności życie i śmierć nabiera innego znaczenia, i że są światy, gdzie jak ktoś umrze, to się cieszą, a u nas wszyscy się smucą i wynika to z braku zdrowego kontaktu, i poznania mocy życia. Inne światy, świadome wieczności, inaczej reagują na śmierć fizyczną.
Wtedy też usłyszałem, że na innych światach chorych umysłowo lub z uszkodzonym mózgiem po prostu się zabija i nie ma w tym dla nich nic złego ani niemoralnego. Zrozumieli, że w chorym mózgu nie przebywa Duch Boga i nie ma możliwości dostroić umysłu, bo umysł jest więźniem uszkodzonego mózgu, więc nie należy przedłużać cierpienia duszy i w obliczu wieczności wierzą, że dusza rozwinie się w przyszłości w innym ciele, ponieważ równe prawo do rozwoju dla wszystkich daje kreacja. Dla mnie, człowieka z Ziemi, były to szokujące informacje, ale pamiętam słowa Jezusa:

Ew. Jana 16:12, Biblia Warszawska
Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie;

Ta świadomość powodowała, że nie byłem szybki w ocenie, raczej nauczyłem się pojmować, że nie wszystko rozumiem.
Te informacje z innych światów na temat mózgu były dla mnie wskazówką i teraz, świadomy znaczenia mózgu, baczniej obserwowałem siebie w trakcie medytacji. Siadałem i po jakimś czasie ustawały myśli dnia, i chaos życia, i przychodziła cisza, a z nią nagłe uczucie przybliżającego się Boga lub jakichś istot anielskich. Odczuwałem wyraźnie, że ktoś wchodzi do pokoju, gdzie siedzę w ciszy i skupieniu. Zachowywałem świadomość, a jednak pozwalałem, by coś komunikowało się ze mną na poziomie jakby podświadomości. Ja-świadomość obserwowałem nadświadomość i podświadomość.

Oko duchowe stało się czyste i przez to stałem się świadomym uczestnikiem życia. Zorientowałem się z czasem, że nikt nie nadchodzi z innego świata poza budynkiem, ale, że ten stan, jakby przybliżania się, był wywołany traceniem  przez lewą półkulę kontroli nade mną, a przejmowaniem kontroli i przejmowaniem wpływu na świadomość przez prawą półkulę mózgu. Objawiało się to w progresywnym coraz silniejszym odczuciu przybliżania się Boga, tak, jakby On nadchodził.

Pewien mój znajomy opowiadał kiedyś, jak w upalny dzień był bardzo zmęczony, spocony i wycieńczony, i wtedy nagle odczuł silną obecność Boga, i pobiegł do domu, cały czas czując Boga obok siebie. Chciał się modlić, ale postanowił, że najpierw się umyje, bo jest cały spocony. Kiedy doszedł do tego momentu, już wiedziałem, co się dalej stanie i stało się tak, jak przewidywałem, a przewidywałem to na podstawie własnych wnikliwych obserwacji. Zmęczenie, gorąco, pot itp. wyłącza lewą półkulę mózgu i do głosu dochodzi prawa półkula, która cechuje się geniuszem oraz kontaktem z rzeczywistościami świata ponadmaterialnego, czyli duchowego. Czasami prawa półkula, nie kontrolowana, wywołuje o małej sile halucynacje i majaki. Tak się dzieje w stanie wycieńczenia. Kolega wziął prysznic i mówił, że jak woda lała się na niego, tak wyciekała, odchodziła od niego obecność Boga i wyszedł z łazienki sam, bez odczuwania Boga i pragnienia modlitwy, i była tylko chłodna pustka. Powiedział, że Bóg nie poczekał na niego i odszedł. Jak to można przez niewiedzę mylnie odczytać sygnały ciała i Ducha.

Zaobserwowałem, że odczuwanie obecności Boga jest wynikiem przejmowania przewagi przez prawą półkulę i wtedy w mózgu, za czołem, rozgrzewają mi się przednie płaty, a potem górny pod czaszką i wtedy po chwili dochodzi do żywych, trwających nawet dziesiątki minut, kontaktów. Kiedy kończę modlitwę świadomie, przez jakiś czas czuję ciepło pod czaszką i za czołem, po nastu minutach ciepło znika, robi się jakby szorstko, jakby odrętwienie mózgu i zanika po chwili wszelki kontakt. Ten stan kontaktu, po modlitwie, utrzymuje się dość długo, jeśli siedzę i czytam lub rozmyślam, ale kiedy włączę TV i oglądam programy, to jest to jak szybkie świadome trzeźwienie, po prostu bardzo wyraźnie widzę szybko postępujące zmiany w moim mózgu. Świadomy tych i innych właściwości mózgu, steruję świadomie kontaktem ze światem Ducha.

Tam, w tym tzw. ukryciu, jest Bóg. Jest On wszędzie, ale tam jest ta szczególna świątynia, w której dochodzi do szczególnego kontaktu i niewielu jest tych, co znajdują tą drogę.

Opisałem moje własne doświadczenia i spostrzeżenia, aby były pomocą i wskazówką do waszych własnych doświadczeń z rzeczywistościami ponadmaterialnymi. Do tych kontaktów niezbędna jest aplikacja cierpliwości i wytrwałości.
Zrażanie się niepowodzeniami w podejmowanych próbach jest gwarancją niepowodzenia. Cierpliwość i wytrwałość jest gwarancją powodzenia i sukcesu w kontakcie z Bogiem, mieszkającym w każdym człowieku.

Pozdrawiam i życzę fascynującego, owocnego odkrywania Boga w sobie.

OKULTYZM

Okultyzm (łac. occulo – ukrywać, trzymać w tajemnicy; occultus – schowany, ukryty, tajemny) – doktryny ezoteryczne, które zakładają istnienie w człowieku i przyrodzie sił tajemnych, nieznanych i bada możliwości ich wykorzystania, oznacza rzecz „tajemną”, „niedostępną”. Okultyzm nazywa się również wiedzą tajemną (scientia occulta).

Jest to urywek z wikipedii na temat pojęcia okultyzm: http://pl.wikipedia.org/wiki/Okultyzm
Piszę o tym, ponieważ od jakiegoś czasu słyszę, że w kręgach „wierzących” jestem uznawany za okultystę.
Nie wnikałem w znaczenie tego pojęcia ani w to, z jakiego powodu o mnie się tak mówi. Kilka lat temu, jak przedstawiciele niebios wyprowadzali mnie z ciężkich problemów, uczono mnie, bym był niewzruszony na pochwały i na obelgi.

Mówiono mi: „Jeśli będziesz się cieszył z pochlebstw na swój temat, to gwarantuje ci, że zadziała to w drugą stronę, jeśli usłyszysz coś przykrego na swój temat, to będzie cię to boleć i przeszkadzać w rozwoju, wprowadzi cię to w ciężki stan umysłowy i wyzwoli niepotrzebne emocje, które przeszkodzą w kontakcie z okręgami niebios. Najlepiej, jak staniesz się kompletnie niepodatny na pochwały i na pomówienia. Niech ci nie zależy nawet  na tym, by usłyszeć co ma do powiedzenia na twój temat Bóg.”

Przyjęcie i realizacja tej rady, w połączeniu z innym radami, rzeczywiście zadziałała, ułatwiła szybki rozwój duchowy.
Dlatego, jak słyszałem na swój temat, że: „w kręgach kościoła …. jesteś uznawany za okultystę”, nie zwracałem na te stwierdzenie uwagi, pomijałem je uznając za niegodne uwagi ze względu na to, że wielu braci i sióstr nie wie co czyni.
Jestem w ciągłym rozwoju duchowym, emocjonalnym i intelektualnym, więc wynika z tego, że nie znam wielu standardów niebios, nie rozumiem ich powagi ani znaczenia. Jednak zmierzam krok po kroku i im więcej stawiam kroków cieszę się z tego, że nie jestem żadnym przywódcą kościoła, grupy lub jakiejś innej społeczności, ponieważ widzę, że wielu podjęło się tego zadania chociaż nie posiadają kompetencji do tego, nadanych z niebios, a tylko są z nadania ludzkiego i w ogóle nie pojmują powagi sytuacji.
Ja zażywam spokoju i w nim rozwijam swoje własne duchowe wykształcenie. Dla mnie liczy się mój indywidualny, osobisty kontakt z Bogiem moim Ojcem.
Zdaję sobie sprawę, że jest to etap rozwoju do pewnego czasu, ale na razie cieszę się tym, co mam obecnie.
Dlaczego o tym piszę.
Ponieważ przyszedł do mnie przedstawiciel świata niebios i przedstawił mi standardy niebios:
„Mówią o tobie, że jesteś okultystą, czy domyślasz się dlaczego tak mówią? Ponieważ piszesz i mówisz, że masz kontakt z niebiosami, istotami światła, władcami niebios i aniołami. W ich oczach jest to powód do nazwania ciebie okultystą. Ci, co to mówią uznają, że mają kontakt z Duchem Świętym. Gdyby mieli z Nim kontakt, to nie mówiliby w ten sposób o tobie. Jednak oni utrzymują, że mają kontakt z Duchem Świętym podczas, gdy nie rozumieją Jego natury ani nie pojmują Jego działania. Nie znają niebiańskiego systemu zarządzania ani korelacji Bóg, Duch Święty, Jezus Chrystus i wiele gatunków istot, stworzonych w celu partnerskiego zarządzania systemami wszechświatów objawionych i nieobjawionych. Gdyby ci, co uznają, że mają w sobie Ducha Świętego słuchali głosu tego Ducha, to nauczyłby ich co znaczą słowa Jezusa Chrystusa:

Ew. Łukasza 12:8, Biblia Warszawska
Powiadam wam: Każdy, kto mnie wyzna przed ludźmi, tego i Syn Człowieczy wyzna przed aniołami Bożymi.
12:9 Kto zaś zaprze się mnie przed ludźmi, tego i Ja się zaprę przed aniołami Bożymi.

Czy Jezus, Syn Najwyższego Boga, posłany przez swojego Ojca na ziemię w celu objawienia synostwa boskiego człowieka, mówiłby coś nieistotnego, czy nie powinien powiedzieć, że taki człowiek otrzyma to lub tamto?
Co w tym jest szczególnego i wartościowego, by mówić aniołom o człowieku i co znaczy przyznawać się przed aniołami do człowieka, czy ma to jakąś wartość?
Otóż ma, Jezus Chrystus mówił zawsze to, co najistotniejsze. Wy ludzie nie pojmujecie systemu partnerskiego zarządzania. Ten sam Jezus Chrystus powiedział przed Piłatem: 

Ew. Mateusza 26:53, Biblia Warszawska
Czy myślisz, że nie mógłbym prosić Ojca mego, a On wystawiłby mi teraz więcej niż dwanaście legionów aniołów?

Czy ci, co wyznają, że mają w sobie Ducha Świętego nie czytali:

Psalm 34:8, Biblia Warszawska
Anioł Pański zakłada obóz Wokół tych, którzy się go boją, i ratuje ich.
PSALM 91

91:11 Albowiem aniołom swoim polecił, Aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
91:12  Na rękach nosić cię będą, Byś nie uraził o kamień nogi swojej.
91:13  Będziesz stąpał po lwie i po żmii, Lwiątko i potwora rozdepczesz

Dlaczego od jakiegoś czasu bezpośrednio z tobą rozmawiamy?
Ponieważ Jezus Chrystus „przyznał” się do ciebie.
Dlatego aniołowie „zatoczyli obóz” wkoło ciebie.
We wszelkim twoim działaniu na wynajętej ci drodze życia otoczyliśmy ciebie wszelką pomocą, niezbędną do zrównoważonego rozwoju fizycznego, duchowego, intelektualnego i emocjonalnego. Wspieramy ciebie na każdej twojej drodze, w sprawach życia codziennego jak i prowadzenia danej ci firmy.
Gdyby Jezus Chrystus nie „przyznał” się do ciebie, towarzyszyłby ci przez całe życie standardowy korpus opiekunów przeznaczenia.
Słowo „przyznał” zawiera w sobie tajemnicę i nie wyjaśnia jakie to ma znaczenie dla człowieka.
To, co jest pewne, że ten, do którego Jezus Chrystus się „przyznał” jest pod wpływem działania Boga.
Macie napisane w swoich pismach, że  przypisywanie działaniu Boga działanie innych sił jest równoznaczne z „grzechem”.

Ew. Mateusza 12:32, Biblia Warszawska
A jeśliby ktoś rzekł słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone; ale temu, kto by mówił przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone ani w tym wieku ani w przyszłym.
Ew. Marka 3:29, Biblia Warszawska
Kto by jednak bluźnił przeciwko Duchowi Świętemu, nie dostąpi odpuszczenia na wieki, ale będzie winien grzechu wiekuistego.
Ew. Łukasza 12:10, Biblia Warszawska
Każdemu, kto powie słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone; lecz kto by bluźnił przeciwko Duchowi Świętemu, temu nie będzie odpuszczone.

To są słowa Jezusa Chrystusa, które wypowiedział, kiedy zarzucono mu, że to, co czyni nie pochodzi od Boga tylko od złego, przypisano działalności Boga działalność złego.
Dlatego nie milcz tylko ostrzeż tych, co przypisują naszej działalności działalność złych istot, że popełniają poważny błąd, my jesteśmy partnerami Boga, Ducha Świętego i Syna Boga w zarządzaniu światami, i przypisywanie naszej partnerskiej działalności złemu jest bluźnierstwem w oczach niebios i jest poważnym wykroczeniem. Ci, co mówią tak, wchodzą na czerwonym świetle na jezdnię, a w tej sytuacji o wypadek nie jest trudno. Tacy giną nie wiedząc kiedy i za co.  Mówię to w trosce o tych, co błądzą i mają nikłe poznanie, niech raczej milczą i więcej nie grzeszą.”

Ja osobiście nie zważałem na takie stwierdzenia tych „wierzących”. Dopiero teraz pojąłem powagę sytuacji i także przy okazji zrozumiałem sens, moc i wartość wypowiedzi Jezusa Chrystusa, kiedy mówił, że „przyzna” się do człowieka przed swoimi aniołami.
Wyjaśniono mi, że „przyznanie” to nie tylko powiedzenie „znam go”, ale jest to głębokie polecenie istotom niebios, by otoczyły i we wszystkim wspierały tego, którego Jezus Chrystus polecił im, by o niego dbali i doprowadzili w przyszłości przed Jego oblicze.
Zrozumiałem dobitnie, że są to duchy partnerskie Ducha Świętego, partnerzy Boga i mocarze, z którymi Jezus Chrystus będzie dzielił „łupy”.

Ks. Izajasza 53:12, Biblia Warszawska
Dlatego dam mu dział wśród wielkich i z mocarzami będzie dzielił łupy za to, że ofiarował na śmierć swoją duszę i do przestępców był zaliczony. On to poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami.

Wezwanie Boga do bycia członkiem królestwa niebios jest dobrowolne, nikt nie jest zmuszany, ale jeśli staniemy się przez wiarę w ewangelię Jezusa Chrystusa mówiącą, że Bóg bezwarunkowo nas kocha i, że jesteśmy synami tego Boga i możemy żyć w radosnej wolności, to nie pozwalajmy, by ciemność w postaci pychy i zarozumiałości działała przez nas. Jak mi powiedziano, większość tych „wierzących” jest apatyczna, leniwa i znudzona życiem, nie rozwija się duchowo, ale jak pojawi się ktoś oświecony, to jak za czasów życia ziemskiego Jezusa Chrystusa faryzeusze, saduceusze, uczeni w piśmie i cały sanhedryn, ożywiają się w celu potępiania i przypisywania działalności Boga działalność zła.

Czytając w wikipedii uczciwie wyjaśnienie pojęcia okultyzm, wynika między innymi, że jest to wiedza tajemna, i że my wszyscy jesteśmy okultystami, jeśli uczyliśmy się chemii lub astronomii.
Po co mówić coś, czego się nie rozumie?
Po co mówić coś, czego się później będzie żałować?
Po co pomnażać sobie grzechy?
Przecież będziemy musieli przed sądem Najwyższym zdać wyjaśnienie z każdego słowa.

Ew. Mateusza 12:36, Biblia Warszawska
A powiadam wam, że z każdego nieużytecznego słowa, które ludzie wyrzekną, zdadzą sprawę w dzień sądu.

Napisałem to, ponieważ zostałem wyraźnie poinformowany, że mam tak napisać w celu rozważenia i pouczenia.

Chmurka tagów

%d blogerów lubi to: